Einlægi maðurinn - lífið í Stokkhólmi

End of an era

2005-12-16T16:47:00.000+01:00

Þetta er BÚIÐ, ég er hættur og farinn!!! C u on the clake...

Það er bara algjörlega bannað að prumpa í lyftu!

2005-12-04T14:29:00.000+01:00

- Maður bara gerir ekki svoleiðis...

Djëfull er íslenskt veður úti. Rigning ofan í snjóinn sem var kominn og slabb viðbjóður. Algjör vëðbjëður!

Jæja, þá eru kennsludagarnir búnir og við taka prëfung. Próf á þriðjudag, próf á miðvikudag og próf í vikunni á eftir. Ég hélt ég væri blessunarlega laus við smjásjárskoðun í læknadeild eftir vefjafræði á 2. ári en fjëndinn hafi það ég er að fara í smásjárpróf á miðvikudag. Ég verð þó að viðurkenna að hún er mun skemmtilegri núna þegar maður er ekki bara að skoða eðlilega astrocyta í heilanum eða e-ð rugl. Nú hefur þetta e-a merkingu fyrir manni. Maður þekkir svona nokkurn veginn eðlilega strúktúrinn og er að leyta að e-u óeðlilegu, e-u pathologisku, e-u mögnuðu - kemur á óvar, getur bara verið nokkuð shentilegt.

Annars er voða lítið nýtt í þessu. Þetta er í fyrst skipti sem ég skrifa svona "ég hef verið að gera þetta - og er að fara að gera þetta"-blogg. Enda finnst mér svoleiðis blogg frekar leiðinleg. En ég meina, ef maður væri aldrei leiðinlegur þá myndi fólk ekki taka jafn mikið eftir því þegar maður er skemmtilegur... æ ég veit ekki með þessa kenningu hjá mér...

Smelli L-i á sjálfan mig í bili.

Ykkar einlægur, Árni Gilli

Hvað er melið?

2005-11-27T21:21:00.000+01:00

Ég sit í herberginu mínu og reyni að lesa en blokkflautuleikur nágranna míns gerir mér erfitt fyrir. Ekki það að heyra í blokkflautunni sé svona truflandi heldur er ég að tapa mér yfir því að hann er búinn að vera að æfa sama jólalagið í marga klukkutíma. “...einn talandi páfugl á grein”. Þetta er ekki hægt. Og hver æfir á blokkflautu? Maður æfir á blokkflautu þegar maður byrjar 5 ára í tónmenntaskólanum og hefur ekki valið sér alvöru hljóðfæri ennþá. Ég var á barmi þess að taka kústa-atriðið á þetta! Berja kústskaftinu í gólfið og örskra e-ð svona: “Hættu þessu djöööööfulsins pípi þarna niðri!!!”. En ég stillti mig.

Helgin búin var dje fín. Gísli, Eiríkur og Helgi (aka. dönsku drengirnir) mættu, öllum að óvörum, aftur til Skóthólms á festudaginn. Þeir áttu það erindi hingað að taka endurtektarpróf í kúrsinum sem þeir tóku um daginn. Get ekki sagt að margar hökur hafi brotnað við að falla í gólfið við þessar fréttir! Ég er ekkert að kidda með þetta, en ég hefði misst alla trú á heimalærdómi ef þessir margrómuðu snillingar hefðu náð lyfjafræðikúrsinum sínum. Ég fór ásamt e-u liði í partý til vinar þeirra sem býr hér í Stekkhólmi. Þeir gistu þar allir þrír og tveir vinir til viðbótar, og svo náttúrulega gestgjafinn ofan á allt. Íbúðin er ca. 25 m2 og Kristian og Mads sváfu hlið við hlið á eldhúsgólfinu sem ég skít á að sé um 90 cm breitt. Annars var þetta ágætis parté, aðeins verið að fá sér og svona (þá sjaldan maður lyftir sér upp).

Laugardaginn ákvað ég svo að taka í überchill. Tók leïter á lærdóm og horfði á póker í sjónvarpinu framan af degi. Hugsaði svo með mér að ég þyrfti aðeins að pokast úr rúminu og gera e-ð. Fór því í ræktina og hljóp úr mér þessa nokkra bjóra sem ég drakk kvöldið áður. Kom síðan heim og kartöflupokaði sjálfum mér aftur upp í rúm og kveikti á sjónvarpinu. Yyyyyndilsegt.

Annars er ég núna að horfa á þátt sem heitir “Gay army”. Raunveruleikaþáttur um samkynhneigða karlmenn í herþjálfun. Össsssss, þetta fær mann til að skella eilítið ëpp úr!!!

Ykkar einlægur, Árni Gilli

Rúnturinn

2005-11-25T14:04:00.000+01:00

Ohhhhh, hvað er betra en indæll ilmurinn af formalíni í morgunsárið?

Það var nú eitt að reyna að borða roast beef eftir verklega anatómíu, en að reyna að borða yfir höfuð eftir krufningar... það er annað.

Djö er þungt yfir. Grenjandi rigning. Grátt og lágskýjað. Þugt. Þuglyndi. Maður verður sjálfur þungur. Þreyttur.

Við Brynja Vala stöndum höllum fæti í skólanum þessa dagana. Sænsku bekkjarfélagar okkar eru að fara í massíft próf 19. janúar, eitthvað sem kallast preklin-exam, sem samanstendur af grunnatriðunum í öllum kúrsunum sem þau hafa tekið hingað til (anatómíu, lífefnafr., lífeðlisfr., microbiologiu, ónæmisfr., pathologiu...). Sem sagt eitthvað sem ég myndi klofna yfir ef við þyrftum að taka heima - fara rifja upp amínósýrur og aðra vitleysu. Af þessum sökum erum við í mánaðar jólafríi á meðan þau stefna að því að taka 2 tíma pásu til að borða jólamatinn og opna pakka, en drífa sig svo aftur að læra. Eins og einhver getur ímyndað sér gerir þetta okkur ekkert vinsæl þannig að fólk komi með heimabakaðar kleinur og kókó fyrir okkur í skólann heldur er orðið erfitt að komast inn í kennslustofuna fyrir tómötunum og eggjunum sem rignir yfir okkur.
Nei, ég lýg þessu. Það er reyndar ótrúlegt hvað þau taka þessu vel. Ég væri búinn að senda slíka skiptinema beint aftur til "Ireland", "No, Iceland", "What did you say? Ireland?", "No, IIIIccceeeland!" ef ég væri þau!

Þeir eru svo snälla þessir Svíar.

Ykkar einlægur, Árni Gilli

Feitt beikon

2005-11-14T19:14:00.000+01:00

Tíminn líður eins og elding. Í dag er 14. nóvember. Þegar ég lít til baka finnst mér ég hafa komið hingað í síðustu viku. Þó dagarnir líði stundum hægt eða klukkutímarnir eða korterið þangað til þessi grútleiðinlegi fyrirlestur er á enda og ég get farið og skóflað í mig hádegismatnum, þá líða vikurnar hratt. Á mánudegi hugsa ég undantekningalaust: "Úff, ný vika". En svo barabimm barabúmm og það er kominn föstudagur. Og þetta er alltaf svona en kemur manni samt alltaf jafn mikið á óvart. Ég vona þó að tíminn verði samur við sig næstu vikur. Þær mega alveg líða hratt. Lestur á lestur ofan. En svo kemur frí og litla ljósið og stóra eplið!

Elín kom hingað um helgina og hressti allverulega upp á grámyglulegan hversdagsleikann. Fyndið þegar maður býr í útlöndum og fær heimsókn og líður þá eins og maður sé sjálfur í fríi og ferðalagi í útlöndum. Enda einkenndist þessi helgi af túristalegum göngutúrum, búðarrápi og góðum mat!!! Hugsanagangurinn teigðist aðeins fram á daginn í dag þar sem ég hélt áfram í súkkulaði, kexi og ostum. Horfði svo á rúmið mitt löngunaraugum, með einn vænan blund í huga, en sló sjálfan mig utanundir... og vaknaði upp í raunveruleikanum. Erfiðleiki þessa kúrs sem ég er í núna hefur nefnilega legið í leyni og hefur nú læðst aftan að mér og stungið mig í bakið. Aðalástæða þessa eru kennarar sem hafa svo gríðarlegan áhuga á sínu sérsviði að þeim finnst þeir algjörlega knúnir að miðla öllum fróðleik og gjörsamlega ómögulegt en að sleppa nokkrum smáatriðum í sambandi við þeirra efni. Þeir reyndar fá ekkert svona mikið svigrúm í fyrirlestrunum. En það er nú ekkert vandamál! Algjör óþarfi að láta þannig smáfyrirstöður stoppa sig. Setja bara aukalega fyrir verkefni sem tekur kannski, jaaaa ekki nema nokkra klukkutíma að leysa. Tvö svoleiðis í viku. Efni sem er töluvert dýpra en við þyrftum að læra en ég meina, þetta er nú einu sinni meltingarvegurinn (eða lungun, eða lifrin, eða æxlunarfærin eða...). Hugmyndir sérfræðinga um mikilvægi þeirra eigin sérsviðs. Ekki hægt að eiga við´idda!

Annars er í Svíþjóð komið fram við stúdenta í stúdentablokkum eins og fanga í fangaklefum. Ég hef í alvöru verið að pæla hvort eitthvað sé að ofninum í herberginu mínu. Hann er í botni en hitinn minni en þegar ofninn heima á gamla góða Íslandi er á einum. En þetta er víst bara eðlilegt. Það eru 8°C úti en frekar kallt í herberginu. Í janúar verður kannski um -20°C. Kalt í herberginu? Sææælar!

Lifi jarðhitinn.
Ykkar einlægur, Frost-Gilli

Baka bullar, sälja salami

2005-11-08T21:50:00.000+01:00

Af einhverjum óútskýranlegum ástæðum hefur mig alltaf langað til að tala sænsku. Mér fannst t.d. alltaf mjög gaman að tala bullsænsku, sem sagt tala bara eitthvað bull sem hljómaði eins og sænska og stundum tókst mér meira að segja að láta fólk halda að ég talaði reiprennadi sænsku.

En það er bara eitthvað við sænskuna sem gerir það að verkum að maður hljómar æði hommalega þegar maður talar sænsku. Mér finnst samt ennþá gaman að tala sænsku, þó ég hljómi mjög hommalega. Ég vissi þetta, án þess þó að vita þetta, áður en ég kom hingað en nú get ég sagt með vissu að svona er þetta bara. Ég hef ekki heyrt einn einasta mann tala sænsku nema hann hljómi hommalega. Það er mjög fyndið að standa á lestarstöðinni og við hliðina á þér stendur sterklega byggður maður, stórlega gataður (með lokka í eyrum, nefi, augabrúnum, vörum o.s.frv.), með rakaðar hliðar en mikið, sítt, fléttað hár á miðjum hausnum sem er tekið aftur í þykkt tagl, í leðurdressi og så videre (þið skiljið hvert ég er að fara) og svo fer hann að tala við félaga sinn og hljómar eins og smástelpa. Aumingja maðurinn. Inni í sér finnur hann að hann er fæddur til að vera massa pönkari!... en svo þurfti hann endilega að fæðast í Svíþjóð.

Já, ef maður fengi nú bara að ráða hvað maður fæðist. Þá hefði ég fæðst í Grenivík.

Ykkar einlægur, Árni frá Grenivík

Enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur

2005-11-02T22:32:00.000+01:00

*Ding dong*
"Má Jói koma út að leika?"
"Heyrðu, hann Jói fór bara með pabba sínum í bíltúr."
"Alltí læ bless.."

Pælið í ef það væru engar dyrabjöllur.

Í Svíþjóð eru engar dyrabjöllur. Ég bý í stúdentaíbúð í stórri blokk. En það eru engar dyrabjöllur í blokkinni. Við útidyrahurðina er svona takkaborð þar sem maður stimplar inn kóða til að opna dyrnar (eða getur bara opnað með lyklinum sínum). Alla vega. Hélt kannski að þetta væri bara svona í stúdentablokkunum - en þetta er svona alls staðar. Fór til heim til bekkjarbróður um daginn sem býr bara í venjulegri íbúð. Hann sagði við mig í símann áður: "Ég hitti þig niðri við innganginn 20 mín yfir átta því kóðinn er bilaður!". Jæja, kannski einstakt dæmi fyrst kóðinn var bilaður - dyrabjöllur geta alveg eins bilað. En maður þarf sem sagt að gefa öllum kóðann af húsinu sínu sem ætla að koma í heimsókn. En maður vill kannski ekki gefa öllum sem gætu mögulega komið í heimsókn kóðann inn í húsið sitt.

Og hvað gerir maður ef maður ætlar bara að droppa í heimsókn. Engin dyrabjalla.

Jói ákveður að kíkja við hjá Nonna vini sínum sem býr á 8. hæð í blokk með engum dyrabjöllum:
(Jói): "NONNI... NONNI... NONNI!!!"
(Konan í íbúðinni við hliðina á Nonna kallar niður úr glugga): "HELD NONNI SÉ EKKI HEIMA! SÁ HANN Í LYFTUNNI Á LEIÐINNI ÚT ÁÐAN!"
(Jói): "OKEI, TAKK!"

Þetta er kannski ekki JAFNmikið vandamál nú þegar hvert mannsbarn sem getur sagt nafnið sitt gengur með GSM-síma. En hvað gerði fólk fyrir tíma GSM-síma? Nei, í alvöru!

Ég er bara ekki að ná þessu. Ekki eins og dyrabjöllur séu flókið fyrirbæri eða lúxusvara.

Jæja, Svíarnir um það!

Ykkar einlægur, Ulli Gilli

Bra jobbat!

2005-10-30T17:51:00.000+01:00

Fyndið þegar maður fer og gerir hluti eins og spila íþróttir á tungumáli sem maður kann ekki alveg. Í daglega lífinu getur maður bjargað sér nokkuð vel þó maður tali tungumálið ekki reiprennandi. Maður púslar saman setningum úr orðum sem eru kannski ekki alltaf nákvælega þau sem innfæddur Svíi (í mínu tilfelli) myndi nota en þetta hljómar samt ekkert alltof undarlega. Hins vegar er einhverjir fastmótaðir frasar notaðir þegar fólk er að leika íþróttir. T.d. í fótbolta segir maður á Íslandi hluti eins og "maður" þegar einhver nálgast manninn með boltann og fleira eins og "vel gert", "með þér", "spila" etc. En það virkar ekkert að beinþýða þetta yfir á önnur tungumál. Maður væri alveg eins og hálviti öskrandi á ensku t.d. "man", "with you" og "play"!. Ég fór og spilaði innanhúsfótbolta um daginn með eintómum Svíum og lenti í basli með þetta. Til að byrja með kallaði ég stöðugt "Hej!" þegar ég vildi fá boltann og "bra!" þegar einhver gerði eitthvað almennilegt. Eina sem ég sagði. Hljómaði örugglega alveg eins og e-r jólasveinn! Svo fór maður að pikka upp frasana, t.d. "bra jobbat" (= "vel unnið") fyrir okkar "vel gert".

Já svona er lífið lítið, skrýtið og skemmtilegt.

Ykkar einlægur, Árni Gilli

Þvenggeir?

2005-10-24T15:02:00.000+02:00

Ég hef nú löngum verið þekktur fyrir annað en að vera morgunmanneskja mikil. Eftir að ég kom hingað til Sænska landsins hef ég þó verið ótrúlega sprækur á morgnana, vakna oft á undan klukkunni og rís úr rekkju sem ekkert væri. Ég var virkilega farinn að halda að ég væri orðinn nýr maður og að þetta vandamál væri úr sögunni fyrir fullt og allt. En nú er það komið attur. Síðustu dagar hafa verið stöðug stríð við vekjaraklukkuna. SNOOZE! ..... SNOOZE! Vá þetta er ekki eðlilegt. Og í dag var bara einn fyrirlestur sem ég nennti ekki að mæta í og það varð til þess að ég svaf í 11 klukkutíma og vaknaði þreyttur - já, ég veit ég veit... svaf of mikið.

Jæja, núna er loksins komið niður undir frostmark hér í Skotthólmi og ég farinn að skilja hvernig ykkur íspinnunum líður heima á klakanum. Það verður reyndar kominn 14 stiga hiti aftur á föstudag svo ég óska ykkur bara til hamingju með að vera heima... Reyndar er venjan að það séu ca. -20°C hér frá desember fram í mars þannig að þið þurfið ekkert að vera að skrifa neinar blammeringar í komment.

Nýjasta uppdeit frá www.frasemaster.is: "Þvenggeir".
Veit ekki alveg hvað þetta þýðir eða í hvernig aðstæðum maður notar þetta. Ég ætla að grenzlast aðeins betur fyrir og kem með skýringuna inna skamms.

PS. hef verið að reyna að þýða yfir á sænsku og nota þessa heitustu frasa undanfarna daga með afar dræmum árangri. Þeir eru ekki alveg að ná þessu! Þett´er eitthvað að missa marks...

Ykkar einlægur, Árni Gilli

Takk Birkir

2005-10-16T20:13:00.000+02:00

Svo virðist sem minn kæri vinur Birkir Jóhannson Long hafi sent mér einn af sínum frábæru kostum án þess að láta mig vita eða gefa mér færi á að afþakka! Þeir sem þekkja og hafa umgengist Bix síðasta árið ættu að kannast við hvað ég meina –

Í gær ætlaði ég að fara að gæða mér á örbylgju-pizzu einni og var að skera plastið utan af henni. Ég átti í einhverju basli með þetta og endaði á að sökkva búrhnífnum djúpt niður í þumalfingurinn á mér þannig að upphófst sturtblæðing. (Þetta trick lærði ég af öðrum góðvini mínum, Sveppa Begg, þegar við vorum á ferðalagi í Lundúnarborg. Þar gerði hann heiðarlega tilraun til að saxa af sér baugfingurinn með flugbeittum brauðhníf þegar hann var að taka plastið utan af oststykki einu).

Í dag fór ég svo út í knattspyrnu, til að hressa mig aðeins við í próflestrinum. Var á einu augnabliki á harðahlaupum í átt að óvernduðum boltanum og úr hinni áttinni kemur drengur á fullri ferð og rekur öxlina beint í nefið á mér! Á því augnabliki hugsaði ég: “Jæja Árni minn, þarna braustu nefið á þér í fyrsta skipti”. En svo var nú ekki. En ég hugsaði þá: “Jæja Árni minn, nú færðu alla vega loksins að upplifa blóðnasir” (hef nefnilega aldrei á ævinni fengið blóðnasir og finnst það hálfleiðinlegt af því það hafa ALLIR fengið blóðnasir). En svo var ekki heldur – OG ÞÓ, það drupu tveir vesældarlegir blóðdropar úr hægri nösinni.
En DJÖFULL var þetta fokking vont!!! Sveppi, I feel your pain. Ég er bólginn núna. Vona að ég fái ekki glóðurauga á bæði...

Þó svo líkamleg óhöpp hafi ekki verið fleiri þá henti ég símakortinu mínu um daginn, sat milljón klukkutíma fastur í rútu við komuna hingað til Sverige, þurfti að eyða heilum degi í að ná töskunni minni úr kargó o.s.frv....

En ef það kæmi nú aldrei neitt fyrir þá hefði maður frá engu skemmtilegu að segja.

Jæja, takk fyrir lánið Bippi minn. Ég sendi þetta bara áfram núna...

Ykkar einlægur, Árni Gilli

Solna Stadion

2005-10-11T12:35:00.000+02:00

Ísland-Svíþjóð á mongun? Tjallinn er með miða! Er að pæla að taka gæjann með andlitsmálninguna, víkingahjálminn og hlaupandi um miðbæinn með íslenska fánann á þetta...

Skólinn, nornin og skápurinn

2005-10-10T12:18:00.000+02:00

Á hverjum einasta degi uppgötva ég nýtt fólk í bekknum mínum. Thad er kannski ekkert skrýtid thar sem thad eru 130 manns í honum. En thad er hins vegar skrýtid ad ég var e-d ad tala um thetta vid e-a bekkjarfélaga, sem sögdust líka ödru hverju uppgötva nýtt fólk í bekknum okkar... á thridja árinu sínu saman í bekk!!!

Frekar lýsandi fyrir stemmninguna í bekknum. Skiptist í litla hópa sem mingla takmarkad hver vid annan. Vid Brynja tökum ekki thátt í thessu rugli og aetlum bara ad skipuleggja bekkjarpartý.

Fáránlega fyndid fólk í bekknum inni á milli. T.d. einn sem var kosinn samkynhneigdasti madur Evrópu á nýafstödnu thingi samkynhneigdra. Hann er ekkert edlilega mikil stereótýpa! Fyrir utan ad hann er svona 35 ára. Í dag var hann allan fyrirlesturinn (sem var reyndar svo leidinlegur ad ég var á barmi klofnunar) ad senda mida, fram og til baka, til e-r stelpu í bekknum. Er thetta haegt??

Er í skólanum - engir íslenskir stafir.

Nenni ekki ad vera í skólanum - engir íslenskir stafir.

Jaeja, aftur í tíma.

Ykkar einlaegur, Árni Gilli

Er mamma þín með þér?

2005-10-03T22:23:00.000+02:00

Fyrstu dagana mína í skólanum hér í Sverige hélt ég að það væri e-ð hjólaæði í gangi. Að það kæmu allir strákarnir í bekknum mínum á hjóli í skólann. Ástæðann fyrir þessu var að þeir voru allir með buxurnar girtar ofan í sokkana, fyrir utan að vera í nýþröngum gallabuxum. En svo, smátt og smátt, tók ég eftir því að þessir strákar voru ekkert á hjóli. Þeir voru bara svona. Og mér til mikillar undrunar komst ég fljótlega að því að þetta er bara tískustraumur hér í Sænska landinu. Stákar í núþröngum, stundum svörtum, gallabuxum, girtum ofan í skóna... Sæll vinur!

Já, þeir eru svolítið mítró, Svíarnir. Mikið vinsælt að vera með sítt hárið smjörsleikt aftur á bak, í flegnum V-hálsmálsbolum og rakaða bringu (???). Hnepptar prjónapeysur eru líka “inn”. Merkilegt.

Annars er ég þokkalegur. Lítur samt út fyrir að ég gæti lent í smá basli. Áttum að vera búin að fara í bólusetningu fyrir berklum til að geta tekið pathologiu-kúrsinn minn. Það gleymdist hins vegar að senda okkur bréf um þetta í sumar og því vorum við ekki búin að láta bólusetja okkur. Hittum skólahjúkkuna og hún sagði: “Þið verðið að fara í bólusetningu strax! Strax!!!”. Ég komst hins vegar ekki strax og fékk svo flensu (og þá er víst ekki hægt að fara í bólusetningu) þannig að ég er ekki ennþá búinn að fara. Það tekur nokkrar vikur fyrir bólusetninguna að verka almennilega. Ég í bullandi góðum málum... :s

Annars bara yfir og út.

Ykkar einlægur, Árni Gilli

PS. Setti inn nýjar myndir (Hitt og þetta) á myndasíðuna...

Klukk?

2005-09-27T17:35:00.000+02:00

Klukk

1) Ég heiti Árni Egill. Stundum breytist ég í Urra Gilla. Það er þó sjaldnar og sjaldnar með árunum.

2) Ég er ótrúlega gleyminn á hluti sem eru ekki mjög mikilvægir.

3) Þegar ég var 6 ára borðaði ég grasorma með bestu lyst. Álfrún systir mín hélt oft sýningu fyrir vinkonur sínar.

4) Í morgun henti ég símakortinu mínu í ruslið.

5) Ég er svangur. Ég er alltaf svangur.

Days of our lives

Í morgun var ég þreyttur. Gekk hálf sofandi út á strætóstöð. Náði mér í blaðið og settist og blaðið í gegn. Fattaði svo að ég þurfti að fara í hraðbankann. Þegar ég stóð og beið eftir að manneskjan á undan mér kláraði ákvað ég að henda miðum og drasli úr veskinu mínu. En viti menn! Ég var með íslenska símakortið mitt laust í veskinu og einhvern veginn festist það við gamlan lestarmiða sem ég var að henda og ég sá á eftir því ofan í ruslatunnuna. Ohhhhhhhhhh!!! Djö... Ég fór að reyna að troða hendinni ofan í ruslið og ná kortinu. Hljóp inn í búðina og sjoppuna til að athuga hvort þau hefðu lykil af ruslinu en svo var ekki. Ég stóð þarna eins og jólasveinn og klóraði mér í hausnum. Þá kom strætó og ég ákvað hlaupa eins og fætur toguðu til að verða ekki of seinn í skólann. En svo þegar ég settist upp í strætóinn fattaði ég að öll símanúmer sem ég hef vistað síðustu ár voru á kortinu plús að það er pirrandi að geta ekki opnað íslenska símann öðru hverju til að tékka á skilaboðum. Þá breyttist ég í Urra... Ég get ekki svona daga. Seponera þessari vitleysu!

Note to self: Ekki vera svona vitgrannur!

Ykkar einlægur, Urri Gilli

Å, precis!

2005-09-19T16:21:00.000+02:00

Ég var í fyrirlestri í dag um frumdýr, snýkla o.fl. Nóg um það, en kennarinn, sem var Svíi, talaði tungumál sem sænsku bekkjarsystkini mín kalla Swenglish. Þetta tungumál er einhver útgáfa af ensku með ákaflega sterkum sænskum hreim. Til dæmis má nefna að hann sagði alltaf [sjildren] (children) og [antijens] (antigens). Svo í þokkabót þá skrollaði hann svo skilningurinn á því sem hann sagði var afar takmarkaður. En ofan á þetta allt saman kom hann inn í kennslustofuna eftir einar frímínúturnar með í vörinni og bætti það alls ekki framburðinn á enskunni. Þá sagði minns: "Hingað og ekki lengra!", og fór heim.

Jájá!!! Það er sem sagt bara eðlilegt að kennari í læknadeild (!!!) smelli tóbaki í grímuna á sér meðan hann flytur fyrirlestur hér í sænska landinu...

Stutt og laggott, bless í bili.

Arne

Hold da kæft mand, det er livet!

2005-09-13T14:19:00.000+02:00

Önnur vikan í sjólanum runnin upp. Farin að vera komin e-r alvara í þetta. Síðasta vika fór mest í fyrirlestra í ónæmisfræði, sem við tókum heima í vor, svo metnaðurinn fyrir lestur var ekki mikill. Alltaf jafn vang erfitt að koma sér í einhvern lestrarham aftur.

Helgin

Frétti á fimmtudaginn að það væru jass-tónleikar, á jassklúbbnum Fasching, það sama kvöld og ég þangað! Mats/Morgan band, sænsk jazz/rock/e-ð grúppa. Þeir byrjuðu á e-u svona elektrónísku dóti sem ég var ekki alveg að fíla en samt e-ð grúví. Svo þegar leið á tónleikana urðu þeir betri og betir. Hljómborðsleikarinn var van corky góður en alltaf mjög fyndinn á svipinn þegar hann var að spila. Ruggaði sér svona til og frá eins og í hann væri í einhverjum transi. Svo tóku þeir pásu og þá sá ég að hann var bæði blindur og e-ð þroskaheftur... Vááá, en FÁRÁNLEGA góður á hljómborð!

Föstudagskvöldið fór í afslöppun og orkusöfnun.

Vaknaði freskur á laugardaginn og ákvað að framkvæma central exploration... já, neii... sem sagt gekk um miðbæinn og skoðaði mig um. Leit inn í eina og eina búð og datt í Makka Dóna og svona. Finnskt par sem er í skólanum var búið að bjóða danskerne, islandingerne og einhverju fólki heim í spis og fest um kvöldið. Þar var setið, drukkið og spjallað fram eftir kvöldi og ákveðið að kekja síðan á öldurhús bæjarins og sýna þessum Sveum hvernig á að skjémta sér. Ég og danskerne enduðum sitjandi á gangstéttinni að þykjast vera heimilislausir. Það djók náði hámarki þegar löðreglan ætlaði að hirða okkur upp.

Eyddi síðan þynnkudeginum á besta hugsanlega veg. Keyrðum (dönsku strákarnir þrír, einn vinur þeirra og ég) að stöðuvatni úti í miðjum skógi, fórum að veiða og work-a tanið!!! Hold da kæft, det er livet...

Jæja, maður hefur ekki efni á að eyða tímanum svona alla daga. Nú er komin pressa á að detta í lestur. Ég segi því við ykkur öll: “Be cool, stay in school!”

Ykkar einlægur, Árni Gilli

PS. Er á leiðinni í golf kl. 4. Byrja að lesa af kappi á mongun ;)

Menning = munaður?

2005-09-09T13:39:00.000+02:00

Hef leyst myndasíðuvandamálið með aðstoð góðra manna og kvenna og því er hún komin aftur í gagnið. Til að fagna þessu setti ég inn myndir frá Lundúnaferð okkar Sveppa en einnig nokkrar myndir frá sænska landinu. Ég þurfti því miður að taka megnið af myndunum af Sverri berum að ofan úr safninu því netið hér réði ekki við að "upload-a" þvílíku magni. Skildi þó nokkur sýnishorn eftir.
Þó einhvern gæti grunað að ég eigi enga vini hér í Svíþjóð, þar sem myndirnar eru annað hvort myndir af mér sem ég hef tekið sjálfur eða af öðru fólki þar sem ég er ekki sjáanlegur, þá er það alrangt! Er ég afar vinmargur og vinsæll með eindæmum ... ... ...

Dreing, ertu með teflon?

2005-09-07T22:04:00.000+02:00

Úfffff.... basl. Ég hef alltaf verið mjög mannglöggur og yfirleitt munað hvað fólk heitir, jafnvel sem ég hitti kannski síðast í sandkassanum á Drafnaborg. Núna, þar sem ég kynni mig fyrir nýju fólki á hverjum einasta degi á ég í mestu vandræðum með að muna nöfn á fólki, meira að segja bara nokkrum mínútum eftir að það kynnir sig. Það er sem ég sé með teflon í hausnum. Frekar vandræðalegt þegar ég segi í annað eða þriðja skipti: "Fyrirgefðu, hvað heitirðu aftur?"

En um leið og ég er búinn að stimpla það inn þá situr það fast það sem eftir er (eða þú veist, smá krydd, en svona allt að því). Þarf að fara að skrifa þetta niður og læra heima...

Talandi um að læra heima....

Munurinn á kennslunni heima og hérna í sænska landinu er að kennararnir hér virðast í alvörunni hafa áhuga á því að við lærum e-ð. Inni á heimasíðu kúrsanna sem við erum í eru þeir búnir að setja link fyrir hvern fyrirlestur þar sem stendur hvaða blaðsíður á að lesa fyrir tímann, þar er útdráttur úr efni tímans og spurningar sem maður ætti að geta svarað eftir að hafa kynnt sér efnið. Auk þess er spjallþráður fyrir hvern kúrs þar sem nemendur geta skrifað spurningar sem kennarinn (og eða nemendur) svara og ræða - allt voða social og skemmtilegt. Maður drukknar í þessari socialvæðingu hérna.
Maður er heppinn ef kennararnir heima svara tölvupósti frá þér.

Er farinn að venjast hálfmeternum. Jafnvel farið að þykja vænt um´ann. Talaði við strák í dag sem er á öðrum campus. Hans herbergi er 9 m2.

Sofið vel, það ætla ég að gera.

Ykkar einlægur, Ulli Gilli

Myndir?

2005-09-06T13:07:00.000+02:00

Er að reyna að fiffa þessa myndasíðu e-ð. Ókeypis aðgangur leyfir ekki mikið magn af myndum. Ætlaði því að eyða gömlu myndasöfnunum og setja inn nýtt. Það misfórst aðeins þannin að nú eru engar myndir... Hyggst reyna að gera eitthvað í þessu sem fyrst.

M.k.h. Erni

London, rútan og allt sem uppá vantar

2005-09-05T18:32:00.000+02:00

Jæja, þá er maður orðinn sítengdur við umheiminn gegnum veraldarvefinn.

Það er margt sem mig hefur langað til að segja frá í máli og myndum sem ekki hefur náðst á netkaffihúsum Stokkhólmsborgar og ætla ég því að koma með síðbúin skrif um nokkra hluti.

Mér hefur ekki fundist á fólki að það skilji það sem ég gekk í gegnum á 6 klst. rútuferðinni minni og ætla ég því að reyna að sýna þetta á myndrænan hátt:

Rútan
- Við upphaf ferðar. Bölvaður 1 og hálfur tími í rútu og tölvið batterýlaust. Smá mínus en þokkalega sáttur.

- Eftir 3 tíma "on the road".

- Þar af 2 tíma af þessu.

- Eftir 4 tíma "on the road" og meira af hinu.

- Eftir 5 tíma þegar umferðin fór loksins að ganga aftur og við að mjakast í átt að Stokkhólmi (veit ekki hvort fólk taki eftir því en brosið á myndinni er fengið fram með miklum snúningu upp á handlegg minn því mér var ekki bros í huga þessa stundina).

... æ farð´ekk´að grenja.

Lomdon
Við Sveppi tókum því afar rólega í London og nýttum tímann í að kynnast borginni og sjúga í okkur menningarflauminn sem flýtur yfir Lundúnum.
Planið var að fá gistingu hjá Ídu frænku minni þokkalega nálægt bróður mínum. Brósi og argentíski, x-atvinnumaðurinn í rugby, vinur hans (Luis) tóku á móti okkur á Liverpool Street Station og það vildi svo heppilega til að Luis var á leiðinni út úr bænum, rétti okkur lyklana af íbúðinni sinni (sem er rétt hjá Brósa) og sagði okkur að hypja okkur þangað.
Íbúðin var fín, með tveimur stórum svefnherbergjum. Sveddi fór beint á klósettið og ég ákvað að henda töskunum í sitthvort herbergið. Eins og einhverjir vita er Sverrir óendanlega hræddur við köngulær. Þegar ég setti töskuna hans niður í annað herbergið stóð ca. 15 cm frá fætinum á mér könguló á stærð við ping-pong kúlu!!! Ég er ekki að bæta þessa sögu með neinu "season all". Ég vissi að ef Sverrir sæi þessa könguló, hvað þá inni í herberginu sínu, værum við "out of there in a heartbeat" og hann svæfi ekki mikið það sem eftir væri ferðarinnar! Sverrir á klósettinu (hugsa, hugsa, hugsa). Ég stökk fram í eldhús, greip glas og umslag. Fangaði köngulóna sem spriklaði sem hún ætti lífið að leysa og ég á nálum rétt náði að henda henni út í garð áður en Sveddi mætti aftur sáttur af klóinu.
- Sagði honum frá köngulónni daginn sem við fórum til frænku. Hann staðfesti grun minn um viðbrögðin.

Svo daginn sem Sverrir fór reyndi hann að skera af sér fingurinn þegar hann var að opna oststykki með risastórum brauðhníf. Ég er stoltur af að segja að ég vissi lítið sem ekkert hvað ég átti að gera. Við skulum enda þetta afturlit með mynd:

Gleymdi að rapportera því að ég er kominn með sænskan síma: 00 46 709 205177.

Ykkar einlægur,
Árni Gilli Örnólfsson
Emmylundsvägen 1:906
Solna, Stockholm
Sverige

Gildi sjónvarps í nútímasamfélagi

2005-09-04T22:31:00.000+02:00

Bloggum rignir ekki inn á síðuna núna. Er nefnilega að bíða í ofvæni eftir að fá ADSL tengingu í herbergið mitt. Ætti að detta inn á morgun eða hinn.

Annars var kynningardagur fyrir skiptinema í skólanum á föstudaginn. Fólk frá öllum hlutum heimskringlunnar. Misáhugavert. En þó fullt af mjög fínum krökkum. Þrír snarklikkaðir danskir strákar sem komu keyrandi frá Árhúsum. Við Brynja sáum því hag okkar í að vingast við þá og fá alltaf far í skólann og annað sem gæti reynst þægilegt.

Uppskárum strax í gær þegar það var partý fyrir skiptinemana í e-m skógarkofa ca. klukkutíma fyrir utan Stokkhólm. Sníktum far. Aðrir þurftu að taka lest, skipta yfir í strætó og ganga síðan í hálftíma gegnum skóginn frá stoppustöðinni.

Er enn að leita að sjónvarpi. Hef stílað inn á "second hand" markaðinn. Skoða reglulega auglýsingar á tilkynningatöflunni á stúdentagörðunum. Er hins vegar að verða mjög desperate því ég hef ekki fundið neitt ennþá og það er gífurlega einmannalegt að vera ekki með sjónvarp þegar maður býr einn í 16 m2 herbergi. Ef ég fæ ekki notað mjög bráðlega á ég örugglega eftir að snappa og kaupa mér glænýtt, fokdýrt sjónvarp í næstu raftækjabúð.
Tek allt saman sem ég hef sagt um sjónvarp, að ég hafi litla sem enga þörf fyrir það og gæti auðveldlega lifað án þess, til baka. Þessi orð sagði ég í fávisku minni og áttu aðeins við ákveðnar aðstæður sem ég sé að eru ekki lengur fyrir hendi. Sjónvarp er afargóð afþreyging og aðeins missanlegt ef aðrar afþreygingar geta komið í staðinn (sem auðvita er mjög gott).

Fyrirlestrarnir byrja svo á morgun. Stundataflan lítur ekki vel út. Mæti kl.9 á hverjum degi og er oftast til kl.16 eða 17. Ef pressan er eins og heima á ég eftir að sitja sveittur sem aliönd við lestur. Word on the street er hins vegar að minni lestur komi til móts við langa fyrirlestra. Vona til guðs að það sé satt.

Annars er pathologiu-kúrsinn sem ég sit í október bæði kenndur á sænsku og ensku og ég spurði á kynningardeginum hvort maður þyrfti að skrá sig sérstaklega í ensku eða sænsku fyrirlestrana. Fékk þau svör að það ætti að standa í möppunni minni í hvora fyrirlestrana ég væri skráður en fann ekkert þar. Svo var farið að skoða þetta og ég og Brynja vorum alla vega ekki á listanum yfir fólkið í ensku fyrirlestrunum. Það er því möguleiki að við séum á leiðinni í fyrirlestra á sænsku strax 18. október sem ég verð að segja að eru ekkert sérstaklega þægilegar fréttir - sérstaklega þar sem ég þarf að leggja mig allan fram til að skilja konuna í supermarkaðnum... "54 krónur. Viltu poka?"

Jæja, að lokum vil ég fara með litla bæn. Góði guð. Villtu senda mér sjónvarp á góðu verði sem fyrst sem ég þarf ekki að sækja langa vegalengd því ég hef jú ekki bíl (bíddu, ég gæti náttúrulega nýtt mér Danina - það var jú aðalástæða þess að við nenntum e-ð að spjalla við þá). Alla vega stórt, gott og ódýrt. Amen.

Ykkar einlægur, Árni Gilli

Halló! Er einhver þarna?

2005-09-01T21:10:00.000+02:00

Skipulagið á kollegí-inu sem ég bý á er þannig að það eru tvö korridor (gangur) á hverri hæð með ca. 10 herbergjum. Hvert korridor hefur sameiginlegt eldhús, nokkuð stórt með tveimur eldavélum, ískápum og þessu helsta.

Og ég virðist hafa lent á e-m draugakorridor. Á þessum bráðum fjórum dögum hef ég bara séð fjóra af þeim sem búa á minni hæð og náð tali af tveimur. Fyrsta daginn hitti ég stelpuna sem er í herberginu við hliðina á mér. Ég sagði hæ og bjó mig undir að kynna mig og svona. Neinei, hún rétt muldraði "Hej", gekk inn í herbergið sitt og lokaði. Meiriháttar lífleg! Svo hef ég hitt einn strák svona 4-5 sinnum, sem hefur aldrei sagt meira en hæ, yfirleitt bara nikkað. Hann reyndar lítur út fyrir að vera svona 16 ára svo kannski býr hann bara þarna með mömmu sinni... :s

Alla vega, hitti þó einn Dana sem býr beint á móti mér á ganginum sem virtist frekar nettur. Hann var líka með snjóbrettalímmiða á hurðinni hjá sér.

Er að hugsa um að fara bara að ganga á dyrnar hjá fólki og heilsa - hrista aðeins upp í þessu!

Er í augnablikinu að leita mér að sjónvarpi. Gott til að læra sænskuna og nauðsynlegt til að verða ekki einhverfur! Hringi í strák í dag sem var að auglýsa notað tv en endaði á því að kaupa video. Á því núna video en ekkert sjónvarp. Gáfað...

Segjum það í bili,

Urri

Ýkt mikið rugl, maður

2005-08-31T19:19:00.000+02:00

Ég vona að þessir fyrstu dagar í Sænska landinu leggi ekki línurnar fyrir það hvernig þetta eigi eftir að vera hérna.

Úr öskunni í eldinn
Shett, ég var að kvarta í síðasta bloggir yfir því að þurfa að taka e-n bölvaðan flygbuss í 1 1/2 klukkutíma frá flugvellinum. EF ÞAÐ HEFÐI NÚ BARA VERIÐ 1 1/2 TÍMI!!! Ég settist upp í þessa rútu þarna með batterylausa tölvu, engar bækur eða neitt til að dunda mér við sem var ákveðinn mínus. Þegar rútan var hins vegar svona 20 mín frá Stokkhólmi var allt í einu allt stopp á hraðbrautinni. Umferðateppa og bílalest svo langt sem augað eygði. Við sátum þarna föst í ca. 50 mínútur og fengum þá þær fréttir að það hefði verið stórt vopnað rán rétt við Stokkhólm og að vegurinn inn í borgina væri lokaður. Rútubílstjórinn ákvað að reyna að fara e-n sveitaveg til Stokkhólms en eftir svona 5 mínútna akstur festumst við bara þar og sátum föst í 3 klukkutíma í viðbót. Ég var sem sagt næstum 6 klst. á leiðinni í rútu, með ekkert til að stytta mér stundir og konu með ca. 5 mánaða krakka sem grenjaði næstum allan tímann í sætaröðinni fyrir aftan mig. Vááááááá, klofnun!

Í dag fór ég síðan út á flugvöll (ekki þó þann skratta sem ég lenti á á mánudaginn) til að ná í töskuna sem ég lét senda mér með flugfraktinni. Tók hraðlestina út á völl, 20 mín. Bjóst við að ganga bara þarna inn og sækja þetta í einhverri móttöku.
Jáá... neeiiiii! Flugfraktin var e-r staðar úti í rassgati. E-r upplýsingakona sagði mér að ég þryfti að taka ákv. strætó en sagði mér að taka hann í vitlausa átt. Ég áttaði mig á því þegar ég var búinn að fara svona 10 stoppustöðvar, drullaði mér út og tók hann til baka og komst á réttan stað. Þar tók á móti mér kona, rétti mér pappíra og sagði að ég þyrfti að fara með þá í tollinn, já og koma svo aftur til hennar til að ná í töskuna. Ég spurði: "Er ha málið, eða!?!" og hún sagði "Já, af því þið vitlausu Íslendingar eruð ekki í Evrópusambandinu". Og ég sagði: "Ertu grennast eða?" og hún sagði: "Nei". Ég þurfti þá að taka annan strætó - beið í 30 mín eftir honum - í tollinn þar sem ég var spurður:
"Hvað ertu með í töskunni?"
"Föt og bækur"
"Ertu með e-ð kjöt"
"Nei"
"Ertu með e-ð áfengi"
"Nei"
"Ertu með e-ð tóbak"
"Nei"
Aftur í stætó í flugfraktina, náði í töskuna. Aftur í strætó á flugvöllinn þar sem ég náði hraðlestinni aftur til Stokkhólms..................... Jesú Pétur og heilagur Jeremías. Þessi ferð að ná í töskuna mína tók sem sagt allan daginn í dag og ég kom heim og grjótsofnaði eins og ungabarn.

Fékk svo herbergið mitt í gær. Menn hafa heyrt talað um Fermeterinn (vistarverur Biffmeisters 3200). En hafið þið heyrt um hálfmeterinn? Nei, það er ekkert skrýtið þó þið hafið það ekki. Hann er nefnilega glænýr af nálinni og staðsettur á Emmylundsvagen 1, Solna, Stokkholm. Er þó búinn að setja hann í stand og gera hann aðeins heimilislegri.

Annars lítur þetta bara allt saman vel út. Skólinn nettur, byrja þó ekki fyrr en á mánudag. Heyri betur í ykkur leiterz peole. Drullist svo til að komment e-ð. Farinn að halda að ég eigi enga vini!

Ykkar, Árni Gilli.

"Er það málið, eða?"

2005-08-30T21:10:00.000+02:00

Íslandsmeistarinn í frasasmíðum og frasanotkun, Sverrir Bergsteinsson, bauð upp á þennan ágæta frasa við upphaf ferðalags okkar og var hann svo gríðarlega ofnotaður að ég held ég noti hann aldrei framar á ævinni.

Ferðin . . . er búin að vera mjeg skhentileg!

Köben
Eina sem var neikvætt við dvölina í Kaupmannahöfn var að við Sverrir vorum ekki nógu vel búnir stuttbuxum, sandölum og léttum klæðnaði til að vera í. Það var FÁRÁNLEGA gott veður frá því að við stigum út úr flugvélinni á Kastrup og þangað til að við settumst upp í hana aftur. Við eyddum flestum dögunum, fáklæddir, í fótbolta í Kongens Have eða flatmagandi á ströndinni (!!!) í spikfeitu tan-i! Svo var bara svo yndislegt hvað það er ódýrt að borða og drekka í Danmörku og eðlilegt að maður drekki bara bjór meira og minna allan daginn, án þess að vera neitt fuglur eða þannig - bara ligeglad.

Tóti hélt einhverntíma að við ætluðum bara að vera hjá honum frá fimmtudegi fram á sunnudag. Við vorum samt löngu búnir að leiðrétta þann misskilning og láta hann vita að planið væri að vera fram á þriðjudag og fljúga þá til London. Tóti hafði hins vegar gleymt að minnast á þetta við Ingibjörgu, sína heittelskuðu, og var hún eðlilega frekar undrandi þegar við fórum að skipuleggja hvað við ættum að gera á sunnudagskvöldið og mánudaginn... Hin elskulega Ingibjörg tók þessum fréttum hins vegar ótrúlega vel og þökkum við Sverrir henni mikið vel gestrisnina og samveruna!

Ég er núna nýstiginn út úr flugvélinni sem flutti mig frá L0ndon til Stokkhólms. Eða það var alla vega það sem stóð á flugmiðanum mínum. Þegar ég kom á flugvöllinn (sem minnti mig óneitanlega á flugvöllinn á Akureyri) uppgötvaði ég hins vegar að ég er ekkert í Stokkhólmi, heldur Nyköpping. Héðan ganga engar lestar til Stokkhólms, bara flybus sem er 1 1/2 klst. á leiðinni til höfuðborgarinnar. Ég tók þess vegna upp tölvuna og ætlaði að stytta mér stundir í rútunni: skrifa þetta blogg og hlusta á tónlist og svona. Fyrsta sem kom upp á skjáinn:
-LOW BATTERY-
Jesú Kristur og sánkti María! Ég sit þá bara hérna næsta klukkutímann og skoða akrana...

Ég var líka að fatta að það nennir enginn að lesa svona langt blogg. Ætla því að segja þetta gott í bili. Er bara svo einmanna. Finnst eins og ég sé að tala við einhvern þegar ég skrifa í tölvuna...

...öhömmm...

Set inn stutta ferðasögu frá London og fréttir frá Stokkhólmi fljótlega. Myndir frá Köben komnar á myndasíðuna.

Piz out

Ferðaáætlun

2005-08-17T19:17:00.000+02:00

London, París, Róm

Já... neei. Köben, London, heim. Alla vega fyrir Svedda en Árni Gilli fer áfram til Svíþjóðar. Ferðaáætlunin er alla vega þannig:

18. ágúst
4:30 Árni og Sveddi reyna að hunskast á lappir. Spurning hvor sefur yfir sig! Hugsa samt að það verði við báðir og pabbi rífi mig á fætur á elleftu stundu...
6:00 Árni og Sveddi verða glærir eins og marglittur á Keflavíkurflugvelli og fá sér einn öl í morgunmat.

18.-23. ágúst
Massíft tjútt og trall í Det dejligt landinu. Þórarinn G. Birgisson býður upp á stanslausa skemmtun og dagskrá með föstum liðum eins og venjulega.

23. ágúst
Sverrir og Árni fljúga frá Kóngsins Köbenhavn til Lundúna.

23.-27. ágúst
Á dagskrá eru tónleikar með hinni margrómuðu Hippiddí hopp hljómsveit "Ræturnar" (e. The Roots), leikur Chelsea-Wes.Brom, búðarferðir, öldrykkja, lestarsprengjur... nei hættu nú alveg... og fleira.

27. ágúst
Kveðjustund með tárum og ekkasogum þegar Sveppi sonur Bergsteins fer aftur til sín heima.

29. ágúst
Árni Gylfi heldur til Stokkhólms þar sem hann mun dvelja fram undir jól.

Sögur og myndir úr ferðinni munu verða settar inn um leið og hægt verður...

Kær kveðja, Árni og Sverrir, ferðafélagar og tímabundnir sambýlismenn.

Check

2005-08-11T16:20:00.000+02:00

Jáááááá komiði sæl!

Ætli ég veriði ekki að reyna að halda úti svona bloggsíðu meðan ég dvel í Stokkhólmi þó ég sé ekki sérlega hrifinn af þeirri vitleysu. Ekki það, mér finnst fínt að fólk sé með bloggsíður (ef það skrifar e-ð af viti) en þetta er bara ekki alveg fyrir mig.

Jæja!

Ég segi bara bullandi auvidda og gert og kveð að sinni...